Churandy Martina heeft er echter wel zin in.

De Nederlandse Atletiekunie verwacht niet dat de 13 atleten die op het komende WK atletiek in Moskou uitkomen ook maar één medaille gaan halen.

Dat zei technisch directeur van de unie Joop Alberda vandaag op de presentatie van het team. "De statistieken laten zien dat we geen recht hebben op podiumplaatsen. Er staat geen enkele Nederlandse atleet bij de eerste drie op de jaarlijsten", zo sprak Alberda.

Topsprinter Churandy Martina denkt daar heel anders over, zo meldt het ANP. Martina, die in de voorbereiding geplaagd werd door blessureleed, gaat op zowel de 100 meter als de 200 meter voor eremetaal. Hij heeft volgens hemzelf zijn beste tijd dit jaar nog niet gelopen. "Ik roei met de riemen die ik heb, maar ik heb al 10,0 en 20,0 staan, dus het komt goed. Ik moet gewoon hard lopen en de finale halen", aldus de goedlachse Antilliaan.

Reaguursels

Thuis blijven een optie?

Toch die Spaanse arts mailen dan maar.

Atletiek is ook in veel landen een uiterst crimineel wereldje. Kinderen raken compleet overtraint waardoor degene die overblijven veel harder hebben getraind dan de kinderen hier waar ouders wel hun principes hebben. Ook is in de atletiek gewoon iedereen aan de doping. Nederland is daar gewoon niet zo goed in.

Als je Martina medailles kon gunnen, was 'ie waarschijnlijk beter met goud behangen dan de jonge Winston Bogarde.

Helaas is meedoen voor de prijzen in de atletiek zelden voor ons weggelegd.

Geldt de uitzondering op die anto-homowetgeving ook voor het WK? Of blijven er straks enkele atleten achter wegens mannen die mannen te lief vinden of vrouwen visa versum andersom?

".. anders gewoon in mijn mazjientje zitten"
heerlijk die Martina interviews

Die Martina vind ik een held, zoveel positiviteit, geweldig!
Echt, dat meen ik uit de grond van mn hart, dit soort mensen zorgen ervoor dat ik kijk.

fastbikkel | 30-07-13 | 18:55
Eenvoud siert de mens. Jij en Martina boffen maar.

Dus elke medaille is meegenomen, kun je ook de kosten drukken ook geen bobo's mee want er valt toch niets te vieren.

Reacties op dit artikel zijn gesloten