500.000.000.000 eurootjes delen

500.000.000.000 eurootjes delen 

11 april 2020 - 11:40

“Als je niet kunt delen, kun je ook niet vermenigvuldigen” leerde een vastgoedjongen me. Ware woorden, ware het niet dat je moet weten met wie je deelt. De beste zaken doe je met mensen die net zoveel te verliezen hebben als jijzelf. En dus ook te winnen. Vertrouwen doet de rest. 

De simpelste vraag in het leven is: voor wie wil je er zijn? Met wie wil je delen? Voor wie loop je risico? Of, zoals sommige columnisten stellen: bij wie kun je achter de boekenkast, wie mag achter de jouwe? Goed bezien komt elke samenwerking daarop neer. En dus ook de samenwerking die inmiddels een variant op een treinramp heet te zijn: De Europese Unie. Een clubje dat met zes landen begon, met daarin nog een samenwerking van drie anderen: Nederland, België, Luxemburg. Uitgebreid met Duitsland, Italië, Frankrijk. Buurtjes. Een ‘samen sterk’ idee. Als het goed gaat met jou, gaat het ook goed met mij. Dat werkt. Overzichtelijk en verstaanbaar. Elke Nederlander spreekt een variant op Duits, de Belgen spreken alles, net als de Italianen, de Fransen spreken niets zoals niemand Nederlands spreekt. Iedereen begreep elkaar. De afspraak was simpel: als het huis van de buren in de fik staat, blussen we het. Als je geen eten hebt, kom je naar ons, de buren. Saamhorigheid. Niets mis mee.

Totdat je met je ogen knippert en de club 60 jaar later is uitgebreid met nog eens 21 buren waarvan je het bestaan niet eens wist. Van Kroatië had niemand dertig jaar geleden gehoord, in Oekraïne (waar?) was nog geen vliegtuig met 196 Nederlanders neergehaald, Estland, Letland en Litouwen waren een provincie van de Sovjet Unie – what just happened?! – de Grieken en Turken vochten om Cyprus, Malta was onderdeel van het Verenigd Koninkrijk en het Verenigd Koninkrijk verdween opeens uit de club. Ondertussen zijn we met zijn allen verantwoordelijk geworden voor elkaars welvaart, alleen is er inmiddels een groot verschil tussen de buren. Nog afgezien dat we niet allemaal even rijk zijn, is de mores in de achterbuurt niet half zo sociaal als bij ons. En waar de oorspronkelijke club nog een redelijk overlappend cultureel en moreel kader had, sprak van democratie en veiligheid, zijn de overeenkomsten met de newbies redelijk ver te zoeken. Niet voor niets zijn we als Nederland al jaren de pinautomaat voor seizoenswerkers uit Polen en omgeving. Ons sociaal vangnet en ons moreel plichtsgevoel dat we de hele wereld moeten redden en niet eens ‘Europeanen first’ roepen, maar ‘meer meer meer vluchtelingen’, is het kruis dat we dragen. Een kruis dat Wopke Hoekstra afgelopen week nog wat zwaarder heeft gemaakt – het is niet voor niets Pasen hé? Een bedrag waarvan het aantal nullen zo ontelbaar veel is, dat iedereen het met gemak fout neerzet.

Maar hey, wat geeft het, het is toch niet te bevatten veel en het is vrijgemaakt voor de zieke, arme en inmiddels bijna failliete buren. Eerlijk zullen we alles delen, toch? Op de een of andere manier zijn wij, de zuinige, belastingbetalende buren, degenen die het geld altijd ophalen om uit te delen aan de anderen. 500 miljard euro is in het Corona-noodfonds gestopt om ervoor te zorgen dat we niet failliet gaan. We = ze. En failliet? Ach, dat moet je ruim zien. Wij delen ons geld met degenen die het niet hebben, zonder enige garantie op teruggave. Delen zonder vermenigvuldigen heet afschrijven. Nooit zakendoen met mensen die niets te verliezen hebben. Als Wopke een vastgoedboy was geweest, liep hij allang bij de voedselbank. Alleen politici kunnen het zich veroorloven om 500.000.000.000 euro van andermans geld uit te geven.

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.