Conflict

Conflict 

17 mei 2021 - 11:05

Ik ben voor drie zevenden joods langs moederskant. M’n moeder Lea had een groottante, Susannah die afkomstig was van joodse zigeuners, die door het Europese gebied trokken in hun huifkar, die ze hadden omgebouwd tot een woonwagen. Zoals de joden altijd al, door de hele geschiedenis heen, vervolgd en opgejaagd werden, moest de familie van Susannah telkens weer een andere standplaats zoeken, die dan ook weer niet veilig was, zodat de volgende vlucht zich aanbood. Bovendien werd meer dan driekwart van de stamboom van Susannah gedurende de Shoah uitgeroeid, en alleen Susannah, haar broer Dorus, en hun neven en nichtjes Rana, Abraham, Tenseh en Isaac, overleefden de Tweede Wereldoorlog, hoewel overleven in wezen het verkeerde woord is, omdat niemand van hen ooit nog fysiek en psychisch een volwaardig bestaan kon leiden.

Ze overleefden niet, ze vegeteerden, met als schrijnendste voorbeeld Tenseh, voor de oorlog een prachtige, intelligente, energieke vrouw, maar na de oorlog, en een verschrikkelijk verblijf in Ravensbruck, een wrak dat chronisch doodvermoeid was, vol paranoia zat, en haar geloof in de mensheid compleet was verloren. In 1951 trouwde ze weliswaar, met de niet-jood van Nederlandse afkomst Henk Jan Koomen, maar het huwelijk was een ramp, en in 1954 vermoordde Tenseh haar man door hem in z’n slaap de hersens in te slaan met een klauwhamer. Zo zijn er miljoenen verhalen verteld en nog steeds te vertellen over joodse mensen, die door iedere mogelijk maatschappij werden uitgespuwd, vernederd, vervolgd, opgesloten, en vernietigd.

Het mag geen wonder heten dat de joden op den duur hun eigen staat wilden, waarbinnen ze veiligheid konden vinden, en van lieverlede de mogelijkheden hadden om zichzelf en hun land te verdedigen. De moderne staat Israël werd gesticht in 1948, in een gebied waarvan Palestina een onderdeel was, en meteen was er onmin en onvrede en onheil tussen de Israëlieten en de oorspronkelijke Arabische gemeenschap. De Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook, Oost-Jeruzalem en nog andere stukken land werden opgeëist door Israël, terwijl de daar sinds heel lange tijd gehuisveste Arabieren hun eigendommen uiteraard niet zomaar wilden afstaan. Verschillende oorlogen volgden elkaar op, ofschoon je ze ‘kleine’ oorlogen zou kunnen noemen, of ‘korte’ oorlogen, maar evengoed waren het schermutselingen die aan vele mensen het leven kostten. Onder andere m’n familielid Rana en haar broer Isaac, die in 1967 in Israël waren gaan wonen, werden gedood door geweervuur uit Palestijnse wapens. De miserie is nooit echt opgehouden, en in deze tijden zien we weer heropflakkeringen van de vijandschap tussen de joden en de Palestijnen.

Niemand is ooit in staat geweest om de twee volkeren vredevol naast en met elkaar te laten leven, en in de afgelopen weken vielen er opnieuw honderden slachtoffers, vooral aan Palestijnse kant, want het Israëlische leger is veel beter geoutilleerd dan de ongeregelde troepen van de strijdkracht van de Palestijnen, het op terroristische leest geschoeide Hamas. Hoewel ik dus zelf joods bloed in de aderen heb, wil ik me niet persoonlijk uitspreken over m’n voorkeur voor Israël, want ik besef wel degelijk dat de joodse soldaten zich vaak opwerpen als een bende wreedaardige, nietsontziende klootzakken, die met de steun van Amerika, de hele Arabische wereld van de kaart willen vegen. Je kunt, of je jood bent of Arabier, er louter over wanhopen dat het bloedige conflict tenimmer opgelost zal worden.

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.