Corona en patatje oorlog

Corona en patatje oorlog  

24 maart 2020 - 12:07

Mensen sturen de hele tijd berichten naar elkaar met vragen als ‘Hoe voel jij je?’, ‘Ben je nog gezond?’, ‘Kun je de tijd verdrijven?’, ‘Verveel je je nog niet?’, en ‘Durf jij nog seks te hebben?’ Ikzelf heb nog steeds seks, en m’n vriendin ook. We hebben samen seks, dat spaart tijd uit. Ook voor de rest voelen we ons nog redelijk oké. We vervelen ons niet, omdat m’n vriendin bezig is met het schrijven aan haar roman ‘De Haiku’ en ik aan mijn roman ‘Op Anderhalve Meter Van Elkaar.’ 

Het boek van Lena, zoals m’n vriendin heet, gaat over het coronavirus in de Japanse stad Atmè, waar de bewoners elkaar bestoken met haiku’s, en op een dag is er een een haiku die het virus kan verdelgen, maar hij moet wel door een megafoon voorgelezen worden door een verkoper van patatjes oorlog, en zo iemand is in Japan, en zeker in Atmè, moeilijk te vinden. Men merkt dat Lena een ongebreidelde fantasie heeft, en ik veronderstel dat haar roman over anderhalf jaar een zeer groot publiek zal bereiken. 

Overigens zal over anderhalf jaar het coronavirus nog volop heersen, en nu ook de kappers hun salons moeten sluiten, zal iedereen op den duur enorm lang haar hebben. Ik heb al lang haar van in 1986, dus ik ben m’n tijd weer eens ver vooruit. M’n eigen boek handelt trouwens niet over het coronavirus maar over de zwarte pest, die heerste in de Middeleeuwen. Hoe gingen de mensen daar toen mee om? Nou, door te sterven. Er gaan stemmen op die de toestand in de Middeleeuwen vergelijken met de toestand zoals die nu bestaat. Er is wel een verschil: in de Middeleeuwen waren er veel minder beademingstoestellen. Ik zal het nog sterker uitdrukken: in de Middeleeuwen was er geen énkel beademingstoestel.

Ik vertel in m’n roman dan ook het verhaal van een Middeleeuwer uit Zaandam, een professioneel uitvinder, die werkte aan het eerste beademingstoestel aller tijden. Hij gebruikte daarvoor een stuk riet van veertig centimeter, een blaasbalg uit een smidse, een kunstlong vervaardigd van eikenschors, en een ketting waarvan de schakels van velours waren. Velours was in de vijftiende eeuw niet makkelik te vinden, en de held van het verhaal gaat ernaar op zoek in Spijkenisse, Appingedam, Woudrichem, Dussen, en tenslotte in Amsterdam, waar hij van de Amsterdamse maffia vijf kilo velours koopt voor veel te veel geld, maar op de terugweg naar Zaandam wordt hij overvallen door struikrovers, die niet alleen z’n velours stelen, maar die ook z’n vrouw, die voor de gezelligheid met hem was meegereisd, verdrinken in een sloot. 

Morgen begin ik aan het laatste hoofdstuk van ‘Op Anderhalve Meter Van Elkaar’, waarin ik beschrijf hoe de held zo verdrietig is om de dood van z’n vrouw dat hij aan de drank raakt, z’n polsen doorsnijdt, en met omzwachtelde polsen op z’n paard Irène naar de Noordpool galoppeert, waar hij een café opent. Je zal zeggen: dit is toch allemaal niet erg geloofwaardig, net zo min als die Japanse verkoper van patatjes oorlog van je vriendin geloofwaardig is, maar dan zeg ik: is het coronavirus geloofwaardig? Is het geloofwaardig dat heel Europa crepeert? Is het geloofwaardig dat de straten en de pleinen en de bossen en de parken leeg zijn? Is het geloofwaardig dat in deze tijden het bewijs wordt geleverd dat God bestaat en dat Hij ons allen straft voor al onze wandaden? Ik zal dus nog één ding zeggen: de geloofwaardigheid van alles is eindelijk uitgeroeid.  

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.