De mannelijke feminist

De mannelijke feminist 

18 mei 2020 - 12:28

Ik ga het ‘ns over iets anders dan het coronavirus hebben. En virus of niet, ik ga gewoon door met schrijven. Ik ben net klaar met hoofdstuk 3 van m’n nieuwe roman ‘Het Filharmonisch Orkest In De Wandkast’, die handelt over de teloorgang van de muziek in deze jaren, en waarin ik pleit voor onder andere het afschaffen van Justin Bieber door hem met z’n kloten aan een nageltje te hangen. Ariana Grande moet ook afgeschaft worden, en in plaats van te zingen moet ze ergens, waar dan ook, continu de vaat doen, stofzuigen, en de witte was opplooien. Dat wordt me de roman wel. 

Maar goed, ik zat me te ontspannen, en dacht na over andere wereldse zaken dan corona, zoals de islam (niet leuk), de oorlogen in Afrika (ook niet leuk), en het feminisme (wel leuk). Ik ben er trots op dat ik een volgroeide feminist ben. Ik zei laatst nog tegen Stella Bergsma: ‘Stella, ik vind dat vrouwen geen roze beha’s moeten dragen als ze daar geen zin in hebben.’ ‘Toevallig, Herman,’ zei Stella, ‘heb ik daar nu juist wél zin in.’ Ze trok haar bloes uit, en inderdaad, haar enorme tieten zaten vervat in een roze beha. ‘Maar een roze onderbroek, dat zou te ver gaan,’ zei ik. ‘Integendeel,’ zei Stella, en ze trok haar rok naar beneden, waardoor een kanjer van een roze onderbroek zichtbaar werd, met vooraan een paar gele pisvlekken. Dat is nou juist wat ik bedoel. Als vrouwen graag pisvlekken kweken op de voorkant van hun onderbroek, dan moeten ze dat – vanuit een feministisch standpunt – zeker doen. Vervolgens zei Stella dat vrouwen ook het recht hebben op een bruine anus, maar voor ze dat kon illustreren, liep ik snel weg.

Uiteraard ben ik er een voorstander van dat vrouwen evenveel verdienen als mannen, dus dat een vrouwelijke saxofoonspeler die op straat staat te toeteren met voor zich een pet waarin voorbijgangers munten kunnen gooien, evenveel geld ontvangt als een mannelijke saxofonist, hoe groot de kans ook is dat deze man een veel betere saxofoonspeler is dan de vrouw, en dat komt door de adamsappel, die zorgt voor een betere luchttoevoer naar het mondstuk van het instrument. Vrouwen hebben nu eenmaal geen adamsappel. Ze hebben ook geen penis, wat heel goed nieuws is voor de mannelijke heteroseksuelen. Veronderstel dat wij, dus de mannelijke heteroseksuelen, te maken zouden krijgen met de penis van een vrouw, dan zou onze hele wereld, zowel fysiek al psychisch, totaal instorten.

Daarom zijn ook wij, de feministen, heel blij dat een vrouw een vagina heeft. Deze vagina moeten we zoveel mogelijk orgasmes proberen te geven, waarbij we enigszins rekening moeten houden met de positie, zowel fysiek als psychisch, van de clitoris, die immers een belangrijk lichaamsdeel is van de vrouw. Een feministische man, zoals ik, geeft die clitoris telkens zo’n beurt dat het stukje vlees er een groene weerschijn van krijgt. Hierbij speelt niet alleen likken een rol, maar ook bijten, vingeren, je neus ertegenaan duwen, erop spuwen, en ‘m tot de hoogste toppen van het genot jagen middels met een dildo, een vibrator, een notenkraker, een wc-borstel, of een biljartkeu. Ja, de ware feminist weet van wanten als het op seks aankomt. Die notenkraker kun je trouwens ook gebruiken om er de tepels van de vrouw mee te pletten, wat ze doorgaans heel geil vindt.

Maar eerst en vooral moeten vrouwen en hun mannelijke, feministische opponenten, respéct hebben voor elkaar. Zolang dit respect niet te lastig is voor de man, is alles qua feminisme in kannen en kruiken.

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.