De politie is boven haar eigen wet verheven

De politie is boven haar eigen wet verheven 

09 februari 2019 - 12:36

Maandagavond 28 januari in de Melkweg. “Pff, ik heb het zo warm, dit gaat uit hoor,” zegt een agent terwijl hij zijn kogelvrije vest op mijn schoot legt. Een dienstwapen drukt pijnlijk in mijn linker heup terwijl een gummiknuppel van een collega rechts mijn been vastzet. 

Het is nogal een opmerkelijke ervaring om tussen vier agenten bij de jaarlijkse bijeenkomst van Controle Alt Delete te zitten. Deze organisatie, die zich in samenwerking met Amnesty Nederland inzet tegen etnisch profileren en politiegeweld, staat flink op de kaart sinds de VPRO-documentaire Verdacht op 10 december werd uitgezonden en door 450.000 Nederlanders werd bekeken. De zaal zit stampvol. Een officiële politieafvaardiging is er niet. Wel zijn er individuele agenten die de problemen (deels) onderkennen – of in sommige gevallen zelf hebben meegemaakt.

Ik heb weinig goede ervaringen met de politie. Verdacht, altijd en overal. Wanneer ik om bescherming vraag omdat ik op straat door een witte man wordt geïntimideerd, word ik als dader behandeld. En als ik een klacht tegen de politie wil indienen, wordt mij dat recht ontzegd. Een uniform roept bij mij angst en afkeer op, geen veiligheid. Tegelijk mag ik een paar agenten tot goede vrienden rekenen. Ingeklemd tussen de zwaarbepakte agenten luister ik urenlang naar de meest zorgwekkende cijfers. Dus zo voelt een arrestatie, denk ik terwijl de wapens in mijn zij porren. Ik kan geen kant op, dus het is maar goed dat ik deze agenten ken.

De gemoederen tijdens de gespreksrondes – die zonder officiële reactie toch wat bij éénrichtingsverkeer blijven hangen – lopen soms hoog op. Sprekers worden herhaaldelijk geïnterrumpeerd door een verontwaardigde politiewoordvoerder uit Rotterdam en een boze agent voorin de zaal.

In de afgelopen twee jaar vertelden agenten uit het hele land mij over bureaucratische misstanden, racisme in het korps, homofobie, seksisme, foute inschattingen, (zelf)censuur, intimidatie of simpelweg inadequaat optreden. Maar opschrijven mocht ik het niet. Agenten die zich intern uitspreken of de problemen publiekelijk aankaarten, worden gedegradeerd naar een afgelegen woonwijk als wijkagent of belanden met een burn-out thuis. 

Naar buiten toe vormt de Nederlandse politie een unaniem front waarbij het imago belangrijker lijkt dan het functioneren. En dat terwijl er begin dit jaar wettelijk grote stelselherzieningen zijn doorgevoerd die de politie veel grotere bevoegdheden geeft. Zo wordt de eerste stap gezet richting het gebruik van rubberen kogels waarbij zoveel Franse gele hesjes hun ogen verloren. Het is nieuws waar mijn vrienden in blauw bijna van hun stoel vallen. Ook de taser wordt een vast onderdeel van het uniform. En dat terwijl er in de VS juist hevig gediscussieerd wordt over het grote aantal stille doden als gevolg van dit “onschuldige” wapen. Jaarlijks zouden er in Nederland meer slachtoffers vallen dan in het veel grotere Duitsland. In de afgelopen drie jaar zijn onder verantwoordelijkheid van de Nederlandse politie 24 mensen bij hun arrestatie overleden – voor geen enkel incident is een politieagent vervolgd.

Het moge een “geruststellende” gedachte zijn dat de politie straks alleen nog vervolgd kan worden voor het overtreden van de ambtsinstructie – dat bij monde van het ministerie in buitengewoon vage bewoordingen door de politie zelf wordt geschreven. En zo is de agent boven zijn eigen wet verheven. Ik denk dat ik maar dat kogelvrije vest aantrek. 

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.
Advertentie