Dik boek

Dik boek 

31 mei 2021 - 10:43

Velen van jullie zijn ongetwijfeld hooggeletterd en belezen. Jullie nemen volgens mij wel eens een boek ter hand. Zo’n boek kan verschillende onderwerpen hebben: zeldzame mosformaties op Vieland; de pedofiele neigingen van de kleinzoon van Mahatma Ghandi; de Ronde van Frankrijk in 1932; achter een struik schijten als staatsgevaarlijke misdaad in Belarus; Engels zoals het gesproken wordt door Engelstaligen; de symbolische betekenis van de neusgaten van de Mona Lisa, waarom de planeet Jupiter haar geheimen niet prijsgeeft aan de doorsnee bevolking; de politieke denkbeelden van Geert Wilders als hij een stuk in z’n kraag heeft; de masturbatietechnieken van Patty Brard; de redenen voor de paniek in de ogen van Jort Kelder, en vele andere onderwerpen waarover in de huidige tijden boeken zijn geschreven.

Maar er is ook de fictieve literatuur. Ik durf te wedden dat jullie ook wel eens een roman lezen. Het is in die branche moeilijk kiezen, want de meeste romans zijn totale rotzooi, en beter dan die rommel te lezen kun je een vingerhoed met vanillavla proberen te vullen middels een brandslang. Doch nu en dan verschijnt er wel eens een roman waarvan je reeds na tien bladzijden denkt: eindelijk een toproman! Zo een is er een paar weken geleden op de markt gebracht, en dan heb ik het over ‘Stemvorken’ van A.F.Th. Van der Heyden. Kennen jullie hem? Hij is een beroemd schrijver hoor! Misschien gaat er een belletje rinkelen als ik jullie vertel dat A.F.Th. staat voor Adrianus Fernandino Theofiel; dat Adri – zoals z’n roepnaam luidt – 185 kilo weegt; dat hij een zware alcoholist is; dat hij op iedere dag van de week aan zeven boeken tegelijk werkt; dat z’n vrouw Myriam erg lelijk is, en dat Adri vindt dat de masturbatietechnieken van Patty Brard zeer verouderd zijn.

Maar ik zou het over ‘Stemvorken’ hebben. Deze roman telt zomaar eventjes 888 bladzijden, en daarom werd het door verschillende recensenten ‘een dik boek’ genoemd. Ik ben het daarmee eens, maar het is niet de dikte van een boek dat de kwaliteit ervan bepaalt, maar de kwaliteit zelf. Nou, de kwaliteit van ‘Stemvorken’ is van een ongehoord niveau, en ik wil nu reeds Adri feliciteren met z’n schitterende prestatie. Tevens wil ik hem aanraden om, als hij dan toch wil afvallen, negen dagen niks te eten, en daarna negen dagen alleen maar broccoli te eten, en daarna negen dagen alleen maar op een houtje te bijten. Waar gaat ‘Stemvorken’ over? Dat is nu net de interessante kant van de zaak. De roman handelt over een lesbische relatie, tussen enerzijds een vrouw die van huis uit heteroseksueel is en anderzijds een vrouw die zowel biseksueel als non-binair als nymphomaan is, en die droomt dat ze een penis heeft die tussen haar schouderbladen bengelt. Kortom, die vrouw is zo gek als een achterdeur, wat voor vele komische situaties zorgt, bijvoorbeeld als ze uitglijdt over een bananenschil, als ze in een koeienvlaai loopt, en als ze tijdens het krabben aan de jeuk aan haar vagina bloed onder haar nagels krijgt.

De vraag is echter: is de mannelijke schrijver Adri Van der Heyden in staat geweest om op een geloofwaardige manier de lichamelijke liefde tussen twee vrouwen te beschrijven? Ik zelf vind van wel, maar vele lesbiennes vinden dat het hij er maar een potje van gemaakt heeft. Het is altijd wat met lesbiennes. Nooit zijn ze tevreden. Er is dan ‘ns een belangrijke schrijver uit de Nederlandste literatuur die 888 bladzijden aan hen wijdt, en toch hebben ze wat te klagen. Ik raad Adri dan ook aan om de volgende keer weer een normale roman te schrijven, over echte mannen in de echte mannenwereld van vandaag.

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.