Dood door schuld

Dood door schuld 

16 juli 2021 - 12:44

Uiteraard is de man die wordt aangeduid als ‘verdachte’ de moordenaar. Zolang nog niets is bewezen, vraagt – eist? – het recht hem als ‘vermoedelijke schutter’ dan wel ‘vermoedelijke dader’ aan te duiden. Hoe onrechtvaardig het ook moge zijn, in een rechtsstaat die geen bananenrepubliek is, gaat rechtvaardigheid beide kanten op.

Dood door schuld.
Hoe ga je om met de machteloosheid dat een zwakzinnige de moordenaar van je vader is? Hoe behoud je je fatsoen om te weten dat Justitie aan zet is? Hoe accepteer je dat er een straf staat op moord, die geldt ‘rechtvaardig’ te zijn maar je vader niet terugbrengt? Hoe sta je elke dag weer op, realiserend dat de wereld doordraait, het leven ‘gewoon’ doorgaat maar dat alles anders is geworden en nooit meer hetzelfde wordt?

Dood door schuld.
Het is altijd de verkeerde die blijft leven. Verdriet slijt. Woede tempert. Op termijn komen de goede herinneringen boven. En op de meest onverwachte momenten, ook jaren na dato nog, komen er opeens tranen. Of krijg je een terugval. Niets is meer hetzelfde, besef je. Alles is anders. Je kunt je niet voorstellen dat het ooit beter zal worden; als het zo ver is – later – zul je ook trots en verbaasd zijn over je kracht dat het gelukt is. Die kracht komt ergens vandaan, overlevingsdrang zit in je genen. Je herinnert de lovende woorden die bij leven een vanzelfsprekendheid waren. In plaats van tranen verschijnt een glimlach op je gezicht. Misschien door de tranen heen, maar onmiskenbaar een glimlach.

Dood door schuld.
Media zijn een drug. Je wilt álles opzuigen wat er gezegd, getoond wordt. Is het werkelijk waar? Hoe kan dit waar zijn, dit kán niet – niet hij, niet nu, niet zo. Iedereen praat wat, zegt wat, heeft een mening. Tegelijkertijd is uitzetten beter, vermijden vrijwel onmogelijk. Maar als het vermeden wordt, stil blijft en niet besproken wordt, is het ook niet goed. Hij mag niet vergeten worden, hij moet door blijven leven, hij lééft. Leeft hij?

Nee.
Je weet het wel, nee.
Het is waar.
Het is onwerkelijk.
Hoe moet het verder?
Wat zou hij doen?
Die gast, die moet dood. Heel pijnlijk. Een miljoen keer pijnlijker dan je vader.
Nee. Nee, nee, dat hoort niet. Dat mag niet. Niet in een rechtsstaat. Hij moet straf. Welke straf? Is er een straf die moord op je vader rechtvaardigt? Nee natuurlijk niet maar toch wel, toch? Nee. Jawel. Het moet. Het zal. Het gaat gebeuren.

Deze moord had nooit mogen gebeuren. Net als alle andere moorden, maar deze in het bijzonder.
Dood door schuld.

Je zult er mee moeten leven. Je zúlt er mee leven. Eerst is er een eindeloos verdriet, machteloosheid en woede. Er zit troost in de wetenschap dat een heel land meelijdt met je verdriet. Troost – soort van. Want hij was júllie vader. Sterkte.

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.