Een Oekraïner zingt niet mee met Hazes of Borsato

Een Oekraïner zingt niet mee met Hazes of Borsato 

11 april 2022 - 12:20

Er zijn Oekraïnse mensen die gevlucht waren naar de westerse wereld maar die nu terugkeren naar steden als Kiev en Lviv, omdat het Russische gevaar daar geweken lijkt, omdat de Russische troepen, na een vergeefse strijd met het Oekraïnse leger, zich met de staart tussen de benen naar het oosten reppen om daar hun oorlogsmisdaden, het gruwelijke moorden en verkrachten, en het zichzelf in de voet schieten voort te zetten. De vraag is of de terugkerende vluchtelingen veilig zijn in hun huizen, die overigens voor het grootste deel zijn platgebombardeerd. Maar veilig of niet, vele mensen willen hun eigen haard, hun eigen inboedel, hun eigen straat, hun eigen stad, en trotseren de mogelijkheid dat de Russen opnieuw in hun biotoop zullen opduiken, om af te maken wat ze willen: de totale vernietiging.

De klootzakken concentreren zich thans op de Donbas, een streek waarvan ze beweren dat die al eeuwen tot het Russische rijk behoort, en die ze met hand en tand willen losrukken van het land waartoe de Donbas werkelijk behoort, Oekraïne. De verschrikkelijkheden die de Russen daar aanrichten zijn door niemand te beschrijven. Er worden kinderen van vier met kogels doorzeefd, er worden de ledematen afgehakt van vrouwen en baby’s, er wordt benzine gegoten over burgers en dan de fik erin. Voor inwoners van de Donbas is het intussen onmogelijk om nog weg te raken, en ze moeten rekenen op hun eigen Oekraïnse leger om ooit nog een keuze te hebben tussen de dood en de gladiolen.

Ondertussen zijn er vele vluchtelingen die niet terugkeren maar blijven waar ze op hun vlucht gestrand zijn, en derhalve willen ze het Europese land waar ze werden opgevangen voorlopig niet verlaten, hoewel ze kapot gaan van het heimwee naar hun bakermat, van de angst om wat er gebeurd mag zijn met de achterblijvers, en hun verlangen naar een hernieuwd vreedzaam bestaan op hun eigen lapje grond. Ze zijn getraumatiseerd, oververmoeid, helemaal stuk in lichaam en geest. Tevens zijn ze de westerse mensen dankbaar omdat die hen met veel mededogen in hun schoot opnemen, overigens het soort dankbaarheid dat Syrische, Iraanse, Afghaanse, Koerdische en andere vluchtelingen niet kunnen opbrengen, omdat ze niét met veel mededogen worden opgevangen, vanwege hun huidskleur, hun islamitische achtergrond, of misschien simpelweg hun geur en hun baarden en hun hoofddoeken.

Maar goed, hoe vreselijk het ook mag zijn dat er een verschil wordt gemaakt tussen een witte vluchteling en een gekleurde vluchteling, toch is het zo dat op z’n minst de witte vluchtelingen het gevoel kunnen krijgen dat ze gered worden. Velen van hen worden ingekapseld in een westers gezin. En vele van die gezinnen worden inmiddels ‘spijtgezinnen’ genoemd. Ze hebben spijt dat ze Oekraïnse vluchtelingen in hun huizen onderdak hebben geboden. Want hoewel de Oekraïners eruit zien zoals wij (wit, volgzaam, betrouwbaar), zijn ze als het erop aankomt helemáál niet zoals wij: ze spreken een andere taal, ze gedragen zich anders, ze doen lastig, ze zijn niet al te hygiënisch, hun kinderen krijsen de hele tijd, en ze zingen niet luidkeels mee met de liedjes van André Hazes Junior en Marco Borsato.

Dus ja, dan krijgt een mens spijt dat hij dat gajes vier muren en een dak heeft aangeboden. En dan wil men de Oekraïners zo snel mogelijk weer de deur uit. En dan blijkt weer ‘ns dat mensen wolven zijn voor andere mensen, dat de wereld een barslechte plaats is, en dat alles maar beter definitief kan tenondergaan.

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.