Er is een Rotterdammer heengegaan

Er is een Rotterdammer heengegaan  

20 december 2019 - 14:51

De vlag op het stadhuis halfstok, een gedicht geprojecteerd in de aankomsthal van het  Centraal Station, een megabanner op het Kasteel van Sparta, lovende woorden van bekende en minder bekende Rotterdammers op zo’n beetje alle tv-zenders. De rijen in Rotterdam sloten zich gisteren met een eerbetoon aan de overleden Jules Deelder.

Over de doden niets dan goeds, maar wie keek naar de beelden, luisterde naar de sprekers en getuige was van de daden, kon geen greintje hypocrisie ontwaren. En terecht: Rotterdammers leven het leven zonder opsmuk, recht voor z’n raap en zonder schijnheilig gedoe. Ze zijn, bij leven én dood, zoals ze zijn. De waardering voor de overleden Jules spatte van het scherm; ongetwijfeld een troost voor de nabestaanden.

Hij vond het wonderbaarlijk dat hij de 75 gehaald had. Een getal, een leeftijd en conclusie die voor de meeste mensen geldt als je het tot je door laat dringen. Al het gelul van “vijftig is het nieuwe dertig” en “zeventig het nieuwe vijftig” ten spijt, zijn het wél levensjaren. Tel daarbij op dat hij geen quinoavretende veganist was en z’n leven opleukte met drank, drugs en een intensief nachtleven, dan zou je bijna geloven dat dat het recept voor ouder worden is. Waarschijnlijk wél, maar niet vanzelfsprekend. Ik zie de grachtengordel-huppeltrutten hun intermittent fasting en groene smoothie-religie nog niet inruilen voor het Deelderdieet. Soit. De mens gaat nou eenmaal stuk op een dag, de een wat sneller dan de ander.

Rotterdammers, bekend en onbekend, die de 75 hebben aangetikt weten dat de jaren die ze in het vooruitzicht hebben gaan tellen. Uitzicht op het einde brengt een ongeremdheid met zich mee. Een groot deel van Deelders charme lag in die ongeremdheid, in zijn nuchterheid, die Rotterdammers tekent en die anderen aanspreekt. De man was zichzelf – iets waar volksstammen een leven over doen. Behalve Rotterdammers. Rotterdam is niet romantisch, dichtte hij. Rotterdam heeft geen tijd voor flauwekul en luistert niet naar slap gelul. Behalve gisteren. Terecht ging het overal over Jules Deelder. In ieder van ons zit een stukje Deelder, een ieder van ons is gisteren een beetje gestorven. Gisteren was geen enkel woord vatbaar voor illusies en was elke daad levensecht.

Er is een Rotterdammer heengegaan.

Aan ons de taak om écht te blijven.

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.
Advertentie