Er verandert toch niets

Er verandert toch niets 

03 september 2022 - 11:46

Voor wie geen Telegraaf leest en geen idee heeft wie Ronald Plasterk is: Plasterk is een voormalig minister van het tweede kabinet van Mark Rutte. Interessanter is dat hij ook nog wat kan, hij is gepromoveerd bioloog, hoogleraar aan de UvA én columnist van de Telegraaf.

En omdat hij allang geen politieke ambities meer heeft, doet hij nu wat Hugo de Jonge wilde vermijden in het geval van Sywert: standing outside, pissing in. Oftewel: kritiek leveren op politici, op zijn soort mensen en partij kiezen voor ‘de mensen in het land’. Hij legt vanuit zijn hoekje in de Telegraaf aan politici uit wat hun taak is: het volk vertegenwoordig. Niet de partijmores, niet de partijleider, niet Brussel, niet de rest van de wereld, niet hun portemonnee en niet hun carrière. Nee. De taak van een politicus is het volk vertegenwoordigen.

Het is de nieuwe mode, zeggen dat politici het volk moeten vertegenwoordigen. Het volk, dat zijn andere mensen dan die in hun bubbel zitten. Andere mensen dan dat volk dat bij ze over de vloer komt tijdens etentjes, borrels en vakanties. Andere mensen dat die ze op het hockeyveld zien. Andere mensen dan op kantoor. Het volk, dat is de rest van Nederland. De diversiteit van Nederland – en nee, daarmee bedoel ik niet de alfabetmensen of iedereen die niet blank is. Het gaat om diversiteit van andere salarisstroken, andere werkzaamheden, andere leefomgeving. Zeggen dat politici het volk moeten vertegenwoordigen, is iets wat ik al jaren en jaren zeg; tot mijn eigen grote frustratie. Ik heb die lui van dichtbij gezien, ik heb met mijn neus bovenop het belang van de beeldvorming gezeten en ik heb er zelfs aan meegewerkt. Ik dacht oprecht dat ik daar goed aan deed, maar ik zag het verkeerd. Ik was onderdeel van hun plan, in plaats van andersom. Parlementaire journalisten zijn onderdeel van het plan van politici, ze zijn de laatste die de macht zullen controleren.

Inmiddels zeggen dus ook chique mensen zoals Plasterk dat politici vergeten wat hun kerntaak is: het volk vertegenwoordigen. Ongeacht of dat volk woont in Groningen, Albergen, op het platteland of bij hen in de straat. Als je leeft van belastinggeld, als je belastinggeld spendeert als dagbesteding, is het niet onverstandig om de betalers van dat belastinggeld te vriend te houden. Die vrienden: dat zijn wij. Burgers. Het volk.

Er zijn grenzen van wat wij burgers aankunnen. De schouders eronder: prima. Maar absurde bedragen voor energie betalen omdat de Groningse gaskraan opengaat voor België en Duitsland? Welke niet-volksvertegenwoordigende politicus heeft ooit bedacht dat dat een goed idee was?! Woonruimte fiksen voor buitenlanders die geen enkele binding met Nederland hebben, enkel en alleen omdat ze zichzelf als vluchteling en asielzoeker definiëren? Wat moeten Nederlandse jongeren doen om aan onderdak te komen – die jongeren buiten de bubbel van politici, waarbij het wél gewoon is om te investeren in stenen?

Ik ben het schrijven over misstanden moe. Er verandert niets, behalve dan dat er nog meer mensen over gaan schrijven. Dat het eindelijk mag en gedaan wordt zonder afgefakkeld te worden. Maar ik ben moe. Er verandert niets. Want dankzij de versplintering maakt iedereen in het stemhokje straks weer het rondje voor de naam van Mark Rutte rood. En dat wordt vijf.

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.