Maar het probleem meneer, blijft

Maar het probleem meneer, blijft 

02 april 2022 - 11:19

Het mengt niet, zucht hij. ‘De Marokkanen gaan met z’n allen naar de Marokkaanse school, de Turken naar de Turkse en wij brengen ons kind naar de kinderopvang in Kralingen, buiten de wijk. Dat is toch raar? Je hoort in een wijk toch samen te leven? Het is voor kinderen toch helemaal niet leuk om geen vriendjes en vriendinnetjes om de hoek te hebben? Maar mijn kind is geen sociaal experiment.’ En dan komt het hoge woord eruit: er zit niets anders op dan verhuizen. Weg uit Rotterdamse buurt waar de ‘gentrification’ overuren draaide, waarbij de locals verdreven werden en de Amsterdammers hun intrede deden. Alle pogingen ten spijt, blijft het gewenste samenwonen, laat staan het samenleven uit.

In het hippe café speelt Poppedop rustig in de speelhoek; ze heeft niet in de gaten dat het over haar gaat. Drie turven hoog en beeldschoon met haar blonde haren en blauwe ogen. Ten zuiden van Nederland zou je haar geen seconde uit het oog verliezen, hier in het café gaat het nog goed. Buiten is het, zodra de schemering intreedt, oorlog. Marokkaanse jongetjes (‘dertien, veertien jaar, kinderen!’) teisteren de buurt. Al naar gelang hun pet staat, slaan ze spiegels van de auto’s, rukken de planten uit de geveltuintjes of krassen ze de auto’s aan gort.

Sinds ik weg ben uit Amsterdam, hoor ik deze verhalen niet meer. Sterker nog: ik leef ze niet meer. Geen Mocro die me nog lastigvalt maar blijkbaar wonen er toch Marokkaanse probleemjongeren in Rotterdam. En net als in Amsterdam wordt dit tuig niet aangepakt. ‘De politie kent ze maar het is geen prioriteit. Ze raden af dat we de ouders opzoeken’. Gekmakend. De mentale aantekening die ik maak, of eigenlijk onderstreep: altijd in de duurste postcode blijven wonen. Altijd.

Dezelfde avond zit ik met 120 man in het theater waar op een uitverkochte avond 900 stoelen bezet zijn. Dat deze voorstelling niet uitkan, spreekt voor zich. Dat deze voorstelling een volle zaal verdient, ook. Maar wie wil geconfronteerd worden met één van de zwartste momenten van de recente geschiedenis? En toch hebben 120 man gekozen om hier wél te zijn. Om wél te kijken hoe acteur John Buijsman en zijn collega’s de herinnering oproepen aan de opkomst van de beste premier die Nederland nooit gehad heeft. Hoe ‘die mensen’ waarvan Sigrid Kaag zich nog dagelijks afvraagt wie het zijn, de hoop kregen dat er iets ging veranderen in hun wijk, in hun stad, in hun land. Waar de gewone Rotterdammer en zijn kinderen het slachtoffer werden van onbeschoft intimiderend en gewelddadig gedrag door mensen van de islamitische persuasie.

Een avond kijk ik naar het verleden, waar Rotterdammers vertellen hoe een stel Marokkaanse kutjochies, o.a. ene Yasser, de zoon van de hoofdrolspelers pesten. Hoe de politie erbij staat en niets doet – behalve een verhuisadvies te geven. Aan de blanke Rotterdammers welteverstaan. Hoe de politiek vindt dat het treiteren van oorspronkelijke Rotterdammers door Marokkanen niet hun probleem is. Hoe, kortom, de Nederlandse burger wordt weggezet als een onbelangrijk jengelend kind dat het vooral niet over afkomst mag hebben want oeeehhhh, racisme. Nog geen acht uur nadat ik in een hip café het verhaal van de vader aanhoor die wil verhuizen naar een stad en buurt zonder Marokkaans tuig, toont een flashback uit het verleden dat ‘de politiek’ er in 20 jaar tijd niet in is geslaagd om problemen met (islamitische) migranten te verhelpen en desondanks nooit gestopt is de grenzen te sluiten.

Twintig jaar na dato komen de woorden van Pim Fortuyn nog steeds als een mokerslag binnen: “Dan ik maar afgemaakt, maar het probleem meneer, blijft.”

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.