Nederland wil wél, maar kan Marokkaanse pooier niet wegdoen
Binnenland

Nederland wil wél, maar kan Marokkaanse pooier niet wegdoen.

De banden tussen Marokko en Nederland zijn van oudsher goed, kuch kuch, te noemen. Helemaal sinds Nederland in 2014 de uitkeringen en kinderbijslagen die van hier naar daar gaan, heeft aangepast aan het Marokkaanse welvaartsniveau.

Dat werd in Rabat en omstreken met gejuich ontvangen niet gewaardeerd. Als tegenprestatie besloot Marokko lekker dwars te gaan liggen bij het terugnemen van ongewenste vreemdelingen die de Marokkaanse nationaliteit bezitten.

Goed voorbeeld hiervan is de extreem gewelddadige Abdelilah el Y, die zes jaar gevangen zat voor mensenhandel en het gedwongen prostitueren van zijn vriendin. Dat gebeurde overigens met grof geweld.

Omdat ons rechtssysteem al na een derde van de opgelegde straf de re-integratietrajectjes onzin opstartt, mocht El Y. na twee jaar gezellig met proefverlof. Nadat daar heel erg terecht Kamervragen over werden gesteld werd dat overigens weer ingetrokken.

Na zijn gevangenisstraf werd de ex-gedetineerde als ongewenst vreemdeling verklaard, kwam in uitzetdetentie terecht. Nu blijkt dat Marokko haar onderdaan niet wil terugnemen, want nog steeds boos over levellen uitkeringen. Er restte dus maar één overgebleven optie: El Y. is, ondanks predikaat ongewenst vreemdeling, nog steeds te bewonderen in de Nederlandse straten en niemand die daar iets aan kan veranderen.

Hoe het met zijn ex-vriendin en zijn dochter gaat? Als we u vertellen dat zij sinds zijn vrijlating met zware beveiliging leven hoeven we u dat vast niet uit te leggen.

Alle artikelen geladen. Overzicht →