Oorlogen

Oorlogen 

17 februari 2020 - 13:46

Een teddybeer ligt in het hete zand. Het jongetje dat er gisteren nog mee probeerde te spelen zonder te huilen, ligt uiteengereten tussen het puin, en z’n overblijfselen zullen niet geborgen worden, behalve door vogels en insecten. De oudere zus van dat jongetje is dertien keer verkracht en toen in de rivier gegooid. Waar zijn de ouders? Die zijn dood, wat had je gedacht. De beulen zijn verder getrokken en in een volgend dorp roken ze eerst een sigaret voor ze aan hun nieuwe slachtpartij beginnen. Daarna roken ze weer een sigaret, want de vorige is al van anderhalf uur geleden. Het bloed aan hun handen beschouwen ze als was het kersensap, en sommigen van hen likken hun handen schoon. Ze hebben één oude man in leven gelaten, en die moet voor hen dansen. Deze man is niet lang in staat om te dansen. Na twee minuten valt hij op de grond. Een van de beulen schiet hem door het hoofd.

Dit gebeurt in zomaar een oorlog, ergens in een land dat nog steeds ver genoeg van hier ligt. We kunnen fragmenten van die oorlog zien op tv. Vaak kijk je dan naar een ontploffende bom in de verte. De cameralui zijn niet zo gek om al te dichtbij te komen. De ergste beelden worden trouwens toch niet uitgezonden, daar zouden te veel westerlingen wakker van kunnen liggen. Een paar kenners laten hun licht schijnen over die of die oorlog. Volgens hen ligt het aan de tegen over elkaar staande partijen. Dat die niet van elkaar houden. Dat die elkaar niet leuk vinden. Dat die de anderen beschouwen als de duivels die gezonden zijn door een verkeerde god. Een oplossing is niet meteen in zicht, duivels kunnen wel duizend jaar leven, dat heeft in de bijbel gestaan.

Ergens zegt een strijder tegen een vakbroeder: ‘Shit, we zijn gisteren vergeten om die teddybeer in brand te steken.’ De kenners zeggen: ‘En à propos, zo’n oorlog kan overal uitbarsten, ook bij ons, bijvoorbeeld de twee wereldoorlogen en de Joegoslavische oorlogen en de oorlogen tussen Rusland en Tsjetsjenië, en noem maar op.’ We stellen ons even voor dat er een oorlog uitbreekt tussen Finland en Luxemburg. Zouden Luxemburgse strijders teddyberen van Finse jongetjes in brand steken? Zelf denk ik dat de Finnen en de Luxemburgers geen zin hebben om oorlog te voeren. Al dat gedoe. Die tanks en wapens en helicopters in grote schepen laden, en dan dat hele eind varen, en dan aan land gaan en alweer vele kilometers moeten afleggen, en dat godverdomme op krek dezelfde dag dat het Finse voetbalelftal een thuisinterland tegen Polen speelt, en in Luxemburg het carnaval begint.

Laten we in ’s hemelsnaam in onze eigen achtertuin blijven, hier valt genoeg te beleven zonder dat naderhand duizenden huizen opnieuw moeten gebouwd worden, en duizenden oorlogsweduwen een extra pensioen moeten krijgen, en duizenden huisdieren hun baasjes niet meer terugvinden. Ik heb laatst nog gedroomd over een oorlog. Het was er een tussen dwergen en mensen in een rolstoel. Eerst leken de dwergen aan de winnende hand, daarna de rolstoelpatiënten. Vervolgens weer omgekeerd, tot de opperdwerg tegen de opperrolstoelman zei: ‘Zullen we ophouden?’ ‘Oké,’ zei de opperrolstoelman, ‘en excuus voor het ongemak. Ter compensatie krijgen jullie allemaal een teddybeer.’ ‘En jullie krijgen allemaal een nieuwe voorrem aan jullie rolstoel.’ ‘Dank je wel.’ ‘Graag gedaan.’ Van zoveel vriendelijkheid schoot ik badend in het angstzweet wakker.

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.