Twee minuten schreeuwen

Twee minuten schreeuwen  

04 mei 2019 - 12:00

Het is stil. Heel even dan. Vanavond houden grote groepen mensen hun adem in terwijl de klok traag doortikt. Er wordt herdacht. Aan hen die moe en uitgestreden het leven lieten in een oorlog. De grote uit 1940 of één van de velen die daarna volgden. Allen even zinloos. Terugkijkend op de geschiedenis heeft geen oorlog zin gehad, anders dan het opnieuw vaststellen van grenzen die sowieso niet overschreden hadden moeten worden.

We zouden het haast vergeten, maar vrijheid is een weinig vanzelfsprekend gegeven. Terwijl het aantal grote oorlogen in 2018 daalde, steeg het aantal gewelddadige conflicten en milities. En waren er opnieuw honderdduizenden doden te betreuren als slachtoffers van oorlogen dichtbij en ver weg.

Aan die grote hoeveelheid doden zijn we meer medeplichtig dan we denken. Zo overleden in de oorlog van de Mexicaanse overheid met de vele gewraakte drugskartels in 2018 officieel 115.000 mensen. Aan ieder snufje cocaïne kleeft bloed – van boer tot bar. Ook in Nederland kwamen afgelopen jaar jonge jongens om in een drugsoorlog die ver voorbij de Mexicaanse grenzen reikt.

Onze olie dan. Met iedere druppel in de benzinepomp spekken we (deels) de Saoedische staatskas die in een hevige oorlog met Jemen is verwikkeld. In het laatste jaar kende het land 25.705 dodelijke slachtoffers. En dan hebben we het nog niet eens over de vele kinderen die door het gevolg van het geweld door uithongering omkwamen.

Andere grote oorlogsgebieden blijven Syrië en Afghanistan. Het laatste land kende afgelopen jaar het hoogste aantal doden (35.941) in een aanhoudende oorlog waarbij tot dusver zo’n twee miljoen mensen het leven lieten. Laten we vooral niet vergeten dat Nederland ooit rechtstreeks betrokken was bij de inval in het land. We hebben ons al lang aan het conflict onttrokken, maar de rust is er nooit meer hersteld. Vluchtelingen uit het gebied zijn natuurlijk niet welkom.

En dan heb ik het nog niet gehad over de conflicten en het geweld in Irak, Israël/Palestina, Pakistan, Somalië, Nigeria, Zuid-Sudan, Noord-Mali, Zuid-Thailand, Colombia, India, de Filipijnen, Turkije, Venezuela en Ecuador. De lijst is langer en wordt alsmaar langer. Zoveel van die conflicten zijn een gevolg van ons geopolitieke beleid en koloniale verleden, maar ook onze aanhoudende honger naar grondstoffen, kostbare landbouwgrond en regenwoud, die alsmaar schaarser worden.

Stil. Twee minuten. Kijken naar vlaggen, wapperend in de wind. Wel stil zijn hoor. Zwijgen dus. Het is zo veel comfortabeler om niets te zeggen dan je juist uit spreken. Niet naar die vlag halfstok te staren, maar het eigen zwijgen onder ogen te zien. Geen conflict vindt plaats in een vacuüm. En hoewel velen eenzaam stierven, sterft geen mens alleen.

In ieder geval zal ik vanavond om acht uur eens goed nadenken over de gevleugelde uitspraak van Martin Luther King: “Uiteindelijk zullen we ons de woorden van onze vijanden niet herinneren, maar het zwijgen van onze vrienden.”

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.
Advertentie