Wordt het beter?

Wordt het beter? 

18 januari 2021 - 13:56

Het is guur en grijs, en sneeuw en regen wisselen mekaar af, en de kou zendt van oost naar west en van noord naar zuid haar rillingen uit, en in dikke jassen en mutsen en mondmaskers wagen weinigen zich op straat, en op hun oude fietsen proberen ze tegen de ijzige wind in te beuken, en voorbijgangers schuifelen en wankelen, en willen naar huis, waar de warmte zou kunnen wachten, indien de gas- en electriciteitsrekening betaald is, en vaak is dat niet zo, en moeten ontelbare dompelaars thuis drie dikke truien aantrekken, en ook de rekening van de kabelmaatschappij is niet vergoed, en dus kunnen ze niet naar de tv kijken, met als enige troost: er is toch niks van enig belang op tv.

Overal neemt de armoede toe, en de rijken steken hun sigaar aan met een in brand gestoken biljet van vijfhonderd euro. Met als enige troost: ook rijken krijgen corona en moeten met hun pens naar beneden in een ziekenhuisbed gaan liggen, terwijl een ademhalingsmachine hun duistere longen in beweging houdt. Zowel voor de rijken als voor de armen als voor iedereen is de Britse variant van het virus een bijkomend gevaar, net als de Zuid-Afrikaanse variant, de Braziliaanse variant, en de Zaandamse variant, zodat we alle mensen ter wereld dienen aan te raden om Zaandam te mijden als de pest.

Terwijl Zaandam vroeger, voor corona, zo’n bruisende stad was, met ontelbare terrasjes beschenen door de zon, met overal lieve, leuke mensen, met lekkere wijven in minijurken en decolleté’s, maar deze tijden van voorspoed en geilheid zijn voorbij, en tegenwoordig kun je in Zaandam om je heen schieten met een hagelgeweer en niets of niemand raken. Ik vroeg laatst aan m’n psychiater, die op anderhalve meter van mij zat: ‘Dokter, ik ben geobsedeerd door Zaandam, hoe zou dat komen?’, maar de arts wist het niet, al vroeg hij wel of ik ooit al in Zaandam was geweest, en ik zei: ‘Eén keer’, en hij vroeg met welk doel ik daar was, en ik zei: ‘Om het geluk te vinden’, en hij vroeg: ‘En heb je het in Zaandam gevonden?’, en ik zei: ‘Nee, zeker niet, maar ik vond wel ergens op de grond een verloren portemonnee met daarin tachtig euro, dus m’n reis was niet vergeefs geweest.’ Die tachtig euro heb ik overigens de volgende dag aan een bedelaar in Spijkenisse geschonken, want ook in Spijkenisse wilde ik het geluk vinden en ook daar vond ik het niet, al vond ik er wel een dode duif, wiens lijk ik met m’n tanden aan stukken heb gescheurd.

Zou het normaal zijn dat ik gek aan het worden ben? Ik ben altijd bang geweest voor de waanzin, maar nu die dichterbij komt, ben ik van plan om ‘m te omhelzen, samen met ‘m te dansen, en ‘m dan de keel open te snijden met m’n brein. Voor de rest gaat het z’n gangetje: er gebeurt geen reet, we blijven binnen, ik hou van m’n vriendin en m’n hond, en ik blijf schrijven aan m’n roman van duizend bladzijden, getiteld ‘De Dood Heeft Te Veel Voorsprong Op Mij’, een verschrikkelijk boek, vol achterhaalde actualiteit, niet te controleren feiten, en waarheden die ik geplukt heb uit de ruisende bomen in het duistere woud. Af en toe onderbreek in het schrijven voor een kopje thee en een mariakaakje en om naar de hemel te spuwen. ‘Het is allemaal de schuld van Rutte, De Jonge, Trump, Baudet, en The Three Degrees!’ schreeuw ik, en m’n vriendin slaat een deken rond m’n schouders, wiegt mij in haar armen, en belooft mij dat alles ooit weer beter zal worden.

Oww, er gaat iets niet goed bij het opvragen van de reaguursels.
Reaguren Bekijk reaguursels {{totalComments}}
{{totalComments}} reaguursels geplaatst {{totalComments}} reaguursel geplaatst Er zijn geen reaguursels geplaatst.
Vernieuw
image/svg+xml
image/svg+xml
{{comment.nickname}}
{{comment.dateCreated | date:'dd MMMM yyyy - hh:mm:ss'}}
Niet ok Gemeld

{{comment.text}}

Vernieuw
Reaguren is niet mogelijk.
{{message}}
{{message}}
Je bent vergeten een reaguursel op te geven.