Festivals janken erop los in brief en willen makkelijker aan vergunningen komen
Je kan je kont in Nederland niet keren of je botst wel weer op een festival. Je hebt ze in alle soorten en maten, maar in één ding zijn ze allemaal hetzelfde. Entree is tering duur, bier is tering duur, eten is tering duur, wc's zijn smerig en de organisatoren vullen hun zakken. Je kan zeggen dat het niet zo is, toch is het zo. Nu doet Vereniging van Evenementenmakers (VVEM) huilie huilie omdat ze het HEUL zwaar in Nederland hebben. In 2024 waren er namelijk minder festivals dan het jaar ervoor. Ze janken om hulp!
En wie doet dan precies? Jawel, D66-meneer Boris van der Ham. Hoe kon het ook anders!
Want het is wel errrug lastug voor festivals dat elke gemeente zijn eigen festivalbeleid heeft. Nu is ook geen enkele gemeente hetzelfde, een feestje organiseren in Sexbierum is immers niet hetzelfde als in Amsterdam, toch wil Borisje met zijn feestneus dat er één landelijk festivalbeleid komt. Daar is verder niemand mee geholpen, zeker de gemeenten niet want maatwerk is belangrijk, maar dat maakt de VVEM niet uit, want die doen alsof festivals een primaire levensbehoefte van de mens is waarvoor elke gemeente in Nederland de rode loper volledig voor moet uitrollen. Zij willen vergunningen, zoveel als ze willen, wanneer het hen uitkomt. De gemeentes moeten vooral faciliteren.
En dan beginnen ze over werkgelegenheid dit en werkgelegenheid dat, 70.000 banen, economische waarde van 9,1 miljard euro, alsof al die festivalorganisatoren daarom hun eentonige technofeestjes zijn begonnen, (zo fidel, zo nobel!). Onzin natuurlijk, keiharde quatsch! Ze willen gewoon bakken met geld verdienen aan matig georganiseerde en weinig creatieve festivalletjes. Ook willen ze dat doorverkoopsites als Viagogo door Den Haag aan banden worden gelegd omdat daar vaak kaartjes voor woekerprijzen worden doorverkocht, als de kaartjes al echt zijn. Dat is op zich een goed punt, aan de andere kant moeten mensen ook gewoon niet zo dom zijn om daar festivalkaarten te kopen. En daarbij: festivals hanteren zelf al woekerprijzen.
De festivals moeten daarom maar eens goed in de spiegel kijken! Er is namelijk een wildgroei aan festivals, de één nog commerciëler dan de andere, de één nog slechter georganiseerd dan de andere. Denk aan slechte en asociale beveiliging, lange rijen, slechte sanitaire voorzieningen, te weinig waterpunten, te weinig zitplaatsen en ondertussen wel de festivalganger de hoofdprijs laten betalen. En dan zeggen festivals weer hoe duur alles tegenwoordig is. Inflatie, personeelskosten en blablabla. Maar dat hoort bij ondernemerschap. Dat is het risico dat je neemt als organisator.
Conclusie: festivals beconcurreren elkaar, er zijn er teveel, organisatoren willen gewoon snel geld verdienen en mensen zijn al die eenheidsworsten beu. Ze kunnen hun geld anno nu wel beter besteden! Niets aan te doen.